Nowe strategie optymalizują formułę pasz dla produktywności drobiu

Źródła energii stanowią większość większości formuł paszowych i mogą stanowić do 99% dawki pokarmowej. Szeroko stosowane opcje obejmują kukurydzę, sorgo, pszenicę, jęczmień, owies, ryż i różne produkty uboczne przetwarzania zbóż.

Ponieważ gęstość energetyczna i zawartość błonnika różnią się w zależności od składnika, formulatorzy zazwyczaj dostosowują poziomy włączenia w zależności od gatunku, etapu produkcji i lokalnej podaży. Przetwarzanie fizyczne i suplementacja enzymami są często stosowane, gdy zboża o niższej zawartości energii stanowią większą część diety.

Białko jest drugim głównym składnikiem odżywczym po energii. Skuteczne wykorzystanie białka zależy od zbilansowania aminokwasów, tak aby zwierzę mogło efektywnie przekształcać azot paszowy.

• Śruta sojowa: Szeroko uznawane za wysokiej jakości źródło białka, o zawartości białka surowego 40%-50%, i stosowane jako składnik wzorcowy w formułowaniu.
• Śruta rzepakowa i kanola: Stosowane jako zamiennik śruty sojowej, z uwagą na czynniki antyżywieniowe, takie jak glukozynolany i kwas erukowy; zastąpienie jest generalnie zalecane w ilości nie większej niż 50%.
• Śruta słonecznikowa: Zawiera 29%-30% białka surowego, ale jest bogatsza w błonnik, więc należy zwrócić uwagę na strawność aminokwasów.
• Śruta bawełniana: Bogata w białko, ale ograniczona przez toksyczność gospolu, z zalecanym włączeniem zazwyczaj nie wyższym niż 20%.
• Składniki pochodzenia zwierzęcego: Takie jak mączka rybna i suszona serwatka, stosowane głównie dla młodych zwierząt w celu zbilansowania potrzeb aminokwasowych; użycie jest zazwyczaj ograniczone ze względu na wysoki koszt.

Nowoczesne projektowanie dawek pokarmowych wykracza poza bilansowanie składników odżywczych, obejmując efektywność przetwarzania, wpływ na środowisko i zarządzanie kosztami.

• Stosowanie enzymów: Enzymy egzogenne mogą poprawić wykorzystanie niestrawnych składników w paszach.
• Względy środowiskowe: Precyzyjne formułowanie może zmniejszyć wydalanie azotu i fosforu, obniżając ślad środowiskowy produkcji zwierzęcej.
• Kontrola kosztów: Poziomy włączenia są dynamicznie dostosowywane w odpowiedzi na lokalną dostępność składników i zmiany cen.

Te dostosowania są generalnie dokonywane w ramach limitów specyficznych dla gatunku, aby chronić wydajność trawienia i unikać efektów antyżywieniowych. Celem jest utrzymanie stałego dostarczania składników odżywczych przy jednoczesnym reagowaniu na zmiany na rynkach surowców.